Luchthaven besluit gebaseerd op drijfzand: Dringend verzoek om opheldering aan Minister van I&W

SATL heeft geen goed woord over voor de antwoorden die minister van Nieuwenhuizen geeft op vragen op het ontwerp luchthavenbesluit voor Lelystad Airport. Ze beantwoordt vragen niet, onvolledig en zelfs foutief.

Een SATL delegatie heeft op 29 augustus de  heer Dronkers van het Ministerie van I&W een schriftelijk reactie overhandigd op de Nota van Antwoord Luchhavenbesluit Lelystad Airport.

Een Nota van Antwoord die de vraag doet rijzen: Heiligt het doel alle middelen? In deze reactie  verzoekt SATL de minister van I&W dringend om opheldering over de Nota van Antwoord. Helaas heeft de Nota van Antwoord veel onduidelijk gelaten. De reactie van SATL bevat een selectie van niet-beantwoorde, incompleet beantwoorde of foutief beantwoorde grieven.

In het kader van een transparante discussie en besluitvorming rond Lelystad Airport  vindt SATL dat deze informatie bij de Commissie I&W en Tweede Kamer bekend dient te zijn.

Lees hier de brief die SATL heeft overhandigd aan het Ministerie van I&W

Lees hier het verzoek om opheldering. Inclusief een overzicht van alle vragen.

 

WOB-verzoek laat zien dat kabinet al sinds 2008 weet dat VVR niet haalbaar is.

Middels een WOB-verzoek (Wet Openbaarheid van Bestuur) is een rapport van SEO Economisch Onderzoek vrijgegeven en openbaar gemaakt.  Het ministerie, noch het SEO, waren oorspronkelijk van plan het bestaan van dit document te bekennen, laat staan het vrij te geven. Maar ook hier, de aanhouder wint. Het rapport stamt uit 2008 en heeft de titel:

De ontwikkeling van een houdbaar afwegingskader voor het luchtvaartpolitieke selectiviteitsbeleid op Schiphol”.

M.a.w. “Mag ik als minister vliegmaatschappijen ongestraft van Schiphol wegsturen naar Lelystad Airport?”.

Het WOB-verzoek

De Vereniging Dorpsbelangen Wilsum stelde (januari 2019) in het WOB-verzoek o.a. dat:

“De Regelgeving waarop de aanvraag zich baseert is artikel 19 van de Verordening EEG nr 2407/92 van de Raad van 23 juli 1992 en 2408/92 , per 23 juli 1992 herschikt en geconsolideerd tot één verordening. M.a.w. de regels waarbinnen een verzoek zich moet afspelen zijn sinds 1992 ongewijzigd. Ondanks dit feit bedoelt het regeerakkoord (blz 42) te zeggen dat er vakantievluchten van Schiphol naar Lelystad moeten worden overgeplaatst, zonder autonome groei op Lelystad toe te staan. Wij nemen aan dat de zinsnede in het regeerakkoord voorzien is van een analyse over de haalbaarheid. Die analyse vraag wij hierbij op”

 De zinsnede (uit het Regeerakkoord “Vertrouwen in de toekomst” 2017 – 2021, van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie) op blz 42 (bovenaan) luidt: “Het selectiviteitsbeleid moet beter. Op Schiphol geven we voorrang aan vluchten die het (inter)continentale netwerk versterken.”

SEO rapport is duidelijk: niet haalbaar

Het SEO-rapport, geschreven in opdracht van (destijds) het Directoraat-Generaal Transport en Luchtvaart (DGTL) van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat, geeft een expliciet negatief advies. Het advies op bladzijde 120  (eigenlijk een conclusie na 119 pagina’s analyse) luidt:

We lezen het echt: NIET HAALBAAR!

Dus in 2008 weet het (toenmalige) kabinet al dat voorrang aan vluchten op Schiphol niet haalbaar was. We zijn nu elf jaar verder en de Minister is nog steeds in gesprek met Europa over dezelfde (tekstueel aangepaste) VerkeersVerdelingsRegel.

Download het vrijgegeven SOE-Rapport

Hoorzitting Tweede Kamer over Schiphol en selectiviteit

Op 7 september 2017 is in de Tweede Kamer een hoorzitting over  Schiphol en ‘selectiviteit’ gehouden. Die hoorzitting staat op Youtube en kan je hier vinden.

Hoewel er af en toe met een Frans accent wordt gesproken, zit er geen woord Frans bij!  Een uitstekende uitleg van de betrokken ambtenaren.

Geen vertrouwen in onderzoek Ministerie I&W naar belangstelling airlines voor Lelystad Airport

Minister Cora van Nieuwenhuizen van I&W heeft adviesbureau M3 de opdracht gegeven om “onafhankelijk” onderzoek te doen naar de bereidheid van vliegmaatschappijen om vakantievluchten te verplaatsen van Schiphol naar Lelystad Airport. Dat de minister dit onderzoek onafhankelijk noemt, is misleidend. Schiphol Group is namelijk een belangrijke klant van adviesbureau M3. Dit maakt onafhankelijk onderzoek onmogelijk. Ook is de timing van het onderzoek opmerkelijk. Logischerwijs had een dergelijk onderzoek vóór de start van de discussie rond Lelystad Airport plaatsgevonden.

Lees hier het volledige statement van SATL:

190623- Geen vertrouwen in onafhankelijk onderzoek Ministerie I&W

 

Samenwerkende actiegroepen Lelystad Airport vragen minister om gang naar de rechter alsnog toe te staan

Samenwerkende actiegroepen Lelystad Airport vragen minister om gang naar de rechter alsnog toe te staan

De Samenwerkende Actiegroepen tegen Laagvliegen (SATL) hebben minister Van Nieuwenhuizen (Infrastructuur en Waterstaat) verzocht om beroep open te stellen tegen het Luchthavenbesluit Lelystad Airport. SATL beroept zich hierbij op Europese regels, die Nederland op dit moment in de wind slaat. “Samenwerkende actiegroepen Lelystad Airport vragen minister om gang naar de rechter alsnog toe te staan” verder lezen

SATL presenteert vernietigend rapport over Lelystad Airport: ‘Opening vliegveld is onwettig

Vandaag presenteerden Mijndert Ververs en Leon Adegeest namens de samenwerkende actiegroepen tegen laagvliegen de gezamenlijke zienswijze op het luchtvaart besluit Lelystad Airport.

Het is een lijvig document geworden, uitgebracht in boekvorm waarin alle gevonden fouten en risico’s die door het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat bewust en misschien soms onbewust volledig onderbelicht worden.

Mijndert Ververs vat het proces van het doordrukken van de opening van Lelystad Airport heel beeldend samen:

“Lelystad Airport is als een paard wat ze hollend willen beslaan
……….. dat kan helemaal niet, dat paard wordt kreupel!” “SATL presenteert vernietigend rapport over Lelystad Airport: ‘Opening vliegveld is onwettig” verder lezen

Actiegroepen Tegen Laagvliegen verbijsterd over kamerbrief belevingsvlucht lelystad airport

Conclusie van minister schaadt vertrouwen in de overheid opnieuw.

Minister Cora van Nieuwenhuizen vindt het niet nodig om een nieuw milieueffectrapport (MER) te maken voor Lelystad Airport nu gebleken is dat laag overvliegende toestellen meer herrie maken dan in de bestaande MER is gemeld.

“Actiegroepen Tegen Laagvliegen verbijsterd over kamerbrief belevingsvlucht lelystad airport” verder lezen

Zembla: ‘Luchtruim niet geschikt voor uitbreiding Lelystad Airport’

Lelystad Airport ongeschikte locatie

De keuze voor laagvliegen over een dergelijk lange afstand is opmerkelijk. Want al in 2009 waarschuwde de Luchtverkeersleiding het volgende: Lelystad Airport is géén geschikte locatie voor een tweede grote luchthaven, er is simpelweg niet genoeg ruimte in het luchtruim.  En Lelystad ligt te dicht bij Schiphol. Dit advies is terzijde gelegd door het ministerie van I&W. Ook is het rapport niet gedeeld met de Tweede Kamer.

Bekijk hier de aflevering van Zembla: ‘Luchtruim niet geschikt voor uitbreiding Lelystad Airport’.

Sociaal en Cultureel Planbureau: Niet buiten de burger rekenen! Over randvoorwaarden voor burgerbetrokkenheid.

De nieuwe Omgevingswet wordt van kracht, die uitgaat van minder
regels en van meer betrokkenheid van burgers bij de ruimtelijke inrichting
van Nederland. Het beschermen en benutten van de leefomgeving wordt
daarmee een gezamenlijke verantwoordelijkheid van overheid, bedrijven
en burgers.

Om dat te realiseren, is samenwerking nodig. Hoe moet die
samenwerking verlopen? Wie is wanneer aan zet? Welke belangen wegen
mee of wegen het zwaarst? Om ervoor te zorgen dat alle economische,
cultuurhistorische en maatschappelijke belangen worden meegewogen
op een manier die tot consensus leidt, is een aantal randvoorwaarden
noodzakelijk. Het Sociaal en Cultureel Planbureau heeft zich op verzoek
van het ministerie van Infrastructuur en Milieu gebogen over de vraag
welke dat moeten zijn.

In dit essay gaan we in op informatievoorziening als randvoorwaarde
voor een goede weging van financiële, ruimtelijke en sociale belangen.
Overheden hebben daarnaast ‘antennes’ nodig die aanvoelen wie er bij
ruimtelijke plannen betrokken moeten worden, welke informatie en
communicatie daarvoor nodig is, en welke belangen en waarderingen
er spelen. Burgers en hun organisaties moeten op verschillende manieren kunnen participeren.

Participeren gaat namelijk niet vanzelf, ook niet als het in een omgevingsvisie beschreven staat. Er wordt een steeds groter beroep op mensen
gedaan om meer te werken, te zorgen en allerlei taken te combineren, en
nu ook ten aanzien van de leefomgeving. Niet iedereen heeft de tijd, kennis en middelen om dit te doen. Het realiseren van de benodigde randvoorwaarden voor goede informatie, heldere communicatie, passende inspraak en eventueel ondersteuning om een serieuze partner van de overheid te kunnen zijn, raakt de kern van wat steeds vaker de ‘systeemverantwoordelijkheid’ van de rijksoverheid wordt genoemd. Die modieuze term werkt echter verhullend. Het gaat er namelijk niet alleen om dat er een ‘systeem’ van informatievoorziening, inspraak en mogelijke betrokkenheid van burgers bestaat, maar ook dat dat systeem goed werkt. Dat betekent dat het rijk ervoor moet zorgen dat de ervaringen en belangenvan alle betrokkenen bij de omgevingsvisie er daadwerkelijk toe doen.

Het beter beschermen en benutten van de leefomgeving gaat niet zonder serieuze betrokkenheid van burgers. Maar burgerparticipatie wordt
pas écht gerealiseerd als de overheid zich omgekeerd ook meer responsief
en participatief naar burgers toont.

Ga hier naar de publicatie