Boeklancering: ‘Schiphol Regeert’. Een reconstructie van de omstreden verkeersverdelingsregel.

3 december 2020

Nieuw boek “Schiphol regeert” legt pijnlijk bloot hoe Schiphol en ministerie de politiek al vele jaren laten geloven in een waanidee

–> Lelystad Airport kan niet, en dat was in 2007 al bekend
Het is een deerniswekkend relaas: de reconstructie van 13 jaar Lelystad Airport in een uitgave van de Samenwerkende Actiegroepen tegen Laagvliegen (SATL). Al die tijd al weten eigenaar Schiphol en vele betrokken ambtenaren dat het openen van een overloopluchthaven voor Schiphol juridisch onhaalbaar is. Consequent houden zij hun kaken echter stijf op elkaar. De Tweede Kamer heeft al vier Kabinetten het nakijken.

SATL dook archieven in en spitte bijna drie decennia aan Kamerstukken, amendementteksten, onderzoeken en Kamerdebatten uit. Het resultaat is Schiphol regeert, een bijzonder leesbaar boek, dat een feitelijke en toch bondige chronologie geeft van de totstandkoming van een omstreden verkeersverdelingsregeling voor Schiphol en Lelystad Airport. Het biedt een ontluisterende inkijk in de verhoudingen tussen Schiphol, ambtenaren, bewindslieden en parlement. De vraag die uiteindelijk blijft hangen: wie houdt wie hier nou eigenlijk voor de gek?

Strategische reserve


In 1993 koopt de Schiphol Group het kleine vliegveld bij Lelystad als “strategische reserve”, voor het geval Schiphol zodanig doorgroeit dat deze haar capaciteitslimiet bereikt. Uiteindelijk in 2008 besluit toenmalig minister van Verkeer en Waterstaat Camiel Eurlings met het kersverse Aldersakkoord in de hand dat Lelystad Airport exclusief vliegverkeer over moet gaan nemen van Schiphol.

Wat Eurlings dan niet vertelt, is dat het ‘selectief overhevelen’ van Schiphol-verkeer naar Lelystad in strijd is met Europese mededingingsregels. En daar wringt de schoen. In het ‘Aldersakkoord’ heeft de Tweede Kamer deze exclusiviteit namelijk als keiharde voorwaarde opgenomen. Hiermee moet worden voorkomen dat Lelystad Airport autonoom kan groeien. Low cost-maatschappijen als RyanAir en WizzAir mogen zich van de Tweede Kamer onder geen beding vestigen met nieuwe verbindingen die helemaal niet afkomstig zijn van Schiphol.

Kaken op elkaar

Tussen 2008 en heden handhaaft de Tweede Kamer in meerdere aangenomen moties de exclusiviteit van Lelystad Airport voor uitgeplaatst Schiphol-verkeer. Steeds weer knikken de achtereenvolgende minister en staatssecretarissen Eurlings, Atsma en Mansveld instemmend toe. Staatssecretaris Mansveld geeft in 2015 het sein voor de aanleg van Lelystad Airport, die uiteindelijk in 2018 wordt afgerond.

Al die tijd al beseffen Haagse ambtenaren én de top van Schiphol dat Lelystad Airport zonder het toestaan van autonome groei helemaal niet open kan. Zij houden de kaken echter stijf op elkaar. Willens en wetens zetten zij de ontwikkeling van het vliegveld door, óók als in 2009 uit een rapport van LVNL blijkt dat het luchtruim boven Lelystad Airport ongeschikt is voor het accommoderen van grote commerciële luchtvaart. Anno 2020 is door het ministerie en Schiphol meer dan 90 miljoen euro aan gemeenschapsgeld is geïnvesteerd in een luchtvaart-technisch en juridisch onhaalbaar project.

Patstelling

In 2018 is het minister Cora van Nieuwenhuizen die uiteindelijk het deksel op haar neus krijgt. Wat juristen al langer vreesden, en ambtenaren en de Schiphol-top altijd al wisten, wordt bewaarheid. Exclusieve overheveling van Schiphol-vluchten naar Lelystad is verboden, stelt de Europese Commissie. En dan is het stil in Den Haag. De ambtenaren van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en de top van de Schiphol Group blijken de Tweede Kamer er jaren lang in te hebben geluisd.

Ongemakkelijke vragen dringen zich bij de lezer op. Wát wisten de verantwoordelijke ministers en staatssecretarissen? Realiseerden zij zich dat het Aldersakkoord in flagrante strijd is met het Europese mededingingsrecht? En zo ja, waarom stemden zij dan tóch in met het aanvragen van vergunningen en de aanleg van een startbaan en terminal? En, last but not least, waarom zwegen zij stuk voor stuk en ten overstaan van de voltallige Tweede Kamer over de onmogelijkheid van selectiviteit?

Wat nu rest is een politieke patstelling die zijn weerga niet kent. Na jaren debat, discussie en honderd miljoen aan belastinggeld, zit Lelystad Airport klem tussen Tweede Kamer en EU. En dat was in 2007 exact de voorspelling.

 

Meer informatie  

Boekinformatie ‘Schiphol regeert’
Door Samenwerkende Actiegroepen tegen Laagvliegen (SATL)
ISBN 978-90-813219-5-2
Paperback €15

Het fysieke (papieren) boek kunt u bij ons bestellen hiervoor vragen wij een bijdrage in de kosten dmv een donatie van €15,- (Een hoger bedrag doneren mag uiteraard ook en is van harte welkom!)
Dit kunt u hieronder doen door het formulier in te vullen:




    Wil je meer informatie? Neem contact op via [email protected]

    Download de pdf van het boek

     

    Over SATL

    SATL staat voor Samenwerkende Actiegroepen Tegen Laagvliegen en verenigt burgers van 21 belangengroepen uit heel Nederland in de strijd tegen de voorgenomen schadelijke lage vliegroutes van en naar Lelystad Airport. SATL strijdt voor een aanpak waarbij mens, gezondheid en leefmilieu voorop staan, transparante besluitvorming èn behoorlijk bestuur.

    SATL vertegenwoordigt een grote groep van bezorgde burgers met ernstige zorgen over Lelystad Airport, laagvliegen, de overlast en negatieve effecten op gezondheid, milieu en veiligheid.

    SATL werkt op basis van feiten en werkt nauw samen met experts op het gebied van de luchtvaart, geluidseffecten, milieu en bestuursrecht. Voor meer informatie over de feiten rondom Lelystad Airport, standpunten, onderzoeken en activiteiten verwijzen we naar www.satl-lelystad.nl.